Friday, October 4, 2013

KAU KAMBENG KU [bab 3]

Bab 3
Puas aku halau kucing tu, konon hati kering dan takde perasaan la. Tapi bila dia pandang aku dengan muka mohon simpati, aku jadi cair. Aku tak ajak pun, dia selamba je ikut aku masuk umah. Sebab dia comot, aku mandikan dia dan bagi dia makan ikan goreng. Mana la nak ada stok makanan kucing kat umah. Bagi apa yang ade jela. Punyalah berselera dia makan. Sian pulak aku tengok. Tapi kucing ni tak jinak. Aku panggil dia tak datang. Umpan makanan baru nak datang.
muka mintak orang kesian
Aku panggil 'meow' dia pandang tapi bo layan.
Aku panggil 'kitty' dia langsung tak pandang.
Aku panggil 'belang' dia pandang sambil menjeling. Huh! Tak berkenan la tu ngan nama tu.
Aku panggil 'kucing kecik' dia buat muka menyampah kat aku. [Yelah logik jugak dia marah, nanti bila dia besar, kena tukar nama 'kucing besar' pulak kan?]
Hamboi! Boleh pulak kau buat muka berlagak depan aku. Sukati akulah nak bagi  kau nama apa! Kau ingat kau tu besar sangat? Nak aku panggil kau Gajah? [dia respon muka boring]
Nak aku panggil kau Panda? [dia tak kuasa nak layan dan buat-buat tido]
Nak aku panggil kau Kambeng? [dia mengiau dan terus datang kat aku sambil senyum mesra]
ni lah yang dinamakan senyum kambeng
Hah?
Eh! Nak try lagilah.
Kam...beng... [dia datang manja-manja kat kaki aku]
Aik? Biar betul!
Ok, ok... last...last... nak kompomkan... KAMBENG...
Aku panggil dari dalam bilik. Berlari dia datang dan manja-manja kat aku. Laa.... kucing ni dah kenape? Dia nak aku panggil dia kambeng? Ermm... KAMBENNGGG... hihihihi...saje nak test. Memang kompom dia datang.
Ok... mulai sekarang, nama kau KAMBENG!
MY NAME  IS RIDWAN AND I LIVE WITH MY KAMBENG [cakap dengan macho sambil gosok-gosok badan Kambeng]

Mula-mula tu rasa cam beban. Tapi bila dah sayang, rasa tanggungjawab la pulak. Macam ada anak pulak, nak kena bagi makan, jaga kebajikan dan beri perhatian. Aku jadi semakin prihatin dan matang sebab dah ada komitmen baru. Bila balik lambat, rasa risau dan rindu. Cam dah terikat pulak bila bela Kambeng ni. Dia pun nampak bahagia je bila duduk ngan aku.
Selang beberapa bulan, sekejap je Kambeng dah membesar. Dulu comel sangat,  sekarang dah KACAK! Bulu dia kembang, tebal dan bersih. Diakan persian, tu yang orang suka.
Walaupun bulu dia tebal, Kambeng bila besar dia tak jadi rupa kambing biri-biri.
Bila aku bawak dia jenjalan, semua pandang dan ramai yang menegur. Padehal selama ni bila aku jalan sorang-sorang takde sape pun yang peduli. Pandang sebelah mata pun tak hingin. Ada sorang awek tu, siap benti usap dan belai-belai Kambeng. Kambeng pulak menggedik, suka sangat bila ramai yang suka kat dia dan puji-puji dia. Perasan HOT la tu. Dia ingat dia selebriti agaknya. Suuuudahla! [adakah aku jeles?]
Disebabkan Kambeng, aku jadi glamer. Awek yang selalu belai kambeng tu pun dah jadi kawan aku. Nama dia Norain. Comel budak Ain ni. Muka cam 'Athifah CN Blue [err... tak kenal takpe].
Suatu petang tu tetiba Ain nak ikut aku bawak Kambeng jenjalan. Dia tanya nama kami berdua... dengan sopan aku jawablah...
MY NAME  IS RIDWAN AND I LIVE WITH MY KAMBENG [cakap dengan macho sambil gosok-gosok badan Kambeng] 
Hah? Ni kan kucing.
Yela, memang dia ni kucing. Tapi nama kucing saya ni Kambeng.
KahkahKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAH [Ain hilang kawalan, gelak semakin kuat sampai aku naik seram]
Dia rasa dia kambing. Ok lagi dipade dia rasa dia bangunan KLCC ke
KAHKAHKAHKAHKAHKAHLAAAAAAAHAI, Lawaknya! Mistaken identiti kucing awak ni. Dia ingat dia kambing agaknya... Nape awak tak bagi je dia nama Biawak ke, Musang pulut ke, Badak Sumatera ke.... KAHKAHKAHKAHLAAAAWAK! Awak ni kelakarlah! KIHKIHKIHKIHUHUK!  UHUK! UHUK!
Hehehe... awak tu lagi la kelakar bila gelak...  nak batuk ke nak gelak? [nak je aku cakap camtu].

bersambung ke bab 4...


No comments: