Bab
3
Puas
aku halau kucing tu, konon hati kering dan takde perasaan la. Tapi bila dia
pandang aku dengan muka mohon simpati, aku jadi cair. Aku tak ajak pun, dia
selamba je ikut aku masuk umah. Sebab dia comot, aku mandikan dia dan bagi dia
makan ikan goreng. Mana la nak ada stok makanan kucing kat umah. Bagi apa yang ade jela. Punyalah berselera dia makan. Sian pulak aku tengok. Tapi
kucing ni tak jinak. Aku panggil dia tak datang. Umpan makanan baru nak datang.
muka mintak orang kesian
Aku
panggil 'meow' dia pandang tapi bo layan.
Aku
panggil 'kitty' dia langsung tak pandang.
Aku
panggil 'belang' dia pandang sambil menjeling. Huh! Tak berkenan la tu ngan
nama tu.
Aku
panggil 'kucing kecik' dia buat muka menyampah kat aku. [Yelah logik jugak dia marah, nanti bila dia besar, kena tukar nama 'kucing besar' pulak kan?]
Hamboi!
Boleh pulak kau buat muka berlagak depan aku. Sukati akulah nak bagi kau nama apa! Kau ingat kau tu besar sangat? Nak
aku panggil kau Gajah? [dia respon muka boring]
Nak
aku panggil kau Panda? [dia tak kuasa nak layan dan buat-buat tido]
Nak
aku panggil kau Kambeng? [dia mengiau dan terus datang kat aku sambil senyum
mesra]
ni lah yang dinamakan senyum kambeng
Hah?
Eh!
Nak try lagilah.
Kam...beng...
[dia datang manja-manja kat kaki aku]
Aik?
Biar betul!
Ok,
ok... last...last... nak kompomkan... KAMBENG...
Aku
panggil dari dalam bilik. Berlari dia datang dan manja-manja kat aku. Laa....
kucing ni dah kenape? Dia nak aku panggil dia kambeng? Ermm... KAMBENNGGG...
hihihihi...saje nak test. Memang kompom dia datang.
Ok...
mulai sekarang, nama kau KAMBENG!
MY
NAME IS RIDWAN AND I LIVE WITH MY KAMBENG
[cakap dengan macho sambil gosok-gosok badan Kambeng]
Mula-mula
tu rasa cam beban. Tapi bila dah sayang, rasa tanggungjawab la pulak. Macam ada
anak pulak, nak kena bagi makan, jaga kebajikan dan beri perhatian. Aku jadi
semakin prihatin dan matang sebab dah ada komitmen baru. Bila balik lambat,
rasa risau dan rindu. Cam dah terikat pulak bila bela Kambeng ni. Dia pun nampak
bahagia je bila duduk ngan aku.
Selang
beberapa bulan, sekejap je Kambeng dah membesar. Dulu comel sangat, sekarang dah KACAK! Bulu dia kembang, tebal
dan bersih. Diakan persian, tu yang orang suka.
Walaupun bulu dia tebal, Kambeng bila besar dia tak jadi rupa kambing biri-biri.
Bila
aku bawak dia jenjalan, semua pandang dan ramai yang menegur. Padehal selama ni
bila aku jalan sorang-sorang takde sape pun yang peduli. Pandang sebelah mata
pun tak hingin. Ada sorang awek tu, siap benti usap dan belai-belai Kambeng.
Kambeng pulak menggedik, suka sangat bila ramai yang suka kat dia dan puji-puji
dia. Perasan HOT la tu. Dia ingat dia selebriti agaknya. Suuuudahla! [adakah aku jeles?]
Disebabkan
Kambeng, aku jadi glamer. Awek yang selalu belai kambeng tu pun dah jadi kawan
aku. Nama dia Norain. Comel budak Ain ni. Muka cam 'Athifah CN Blue [err... tak
kenal takpe].
Suatu
petang tu tetiba Ain nak ikut aku bawak Kambeng jenjalan. Dia tanya nama kami
berdua... dengan sopan aku jawablah...
MY
NAME IS RIDWAN AND I LIVE WITH MY KAMBENG
[cakap dengan macho sambil gosok-gosok badan Kambeng]
Hah?
Ni kan kucing.
Yela,
memang dia ni kucing. Tapi nama kucing saya ni Kambeng.
KahkahKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAHKAH [Ain hilang kawalan,
gelak semakin kuat sampai aku naik seram]
Dia rasa dia kambing. Ok lagi dipade dia rasa dia bangunan KLCC ke
KAHKAHKAHKAHKAHKAHLAAAAAAAHAI,
Lawaknya! Mistaken identiti kucing awak ni. Dia ingat dia kambing agaknya...
Nape awak tak bagi je dia nama Biawak ke, Musang pulut ke, Badak Sumatera
ke.... KAHKAHKAHKAHLAAAAWAK! Awak ni kelakarlah! KIHKIHKIHKIHUHUK! UHUK! UHUK!
Hehehe...
awak tu lagi la kelakar bila gelak... nak batuk ke nak gelak? [nak je aku cakap
camtu].
bersambung ke bab 4...





No comments:
Post a Comment