Bab
4
Lelama
aku selesa berkawan ngan Ain dan kami jadi rapat. Aku dah 'ter'suka pulak kat
dia. Bila selalu jalan ngan awek cun, walaupun ada Kambeng kat tengah, aku rasa
diri aku hensem. Dressing pun dah improved, dah ada style, tak sempoi sangat
cam dulu. Sekarang pegi bawak Kambeng jalan-jalan pun pakai macam nak pegi
Bukit Bintang, siap berkasut cantik. Dulu kat Bukit Bintang pun aku pakai
flipper je. Masa tu sape nak heran? Takde sape yang nak pandang pun.
dulu
hehehe... sejak bela Kambeng
Tiap-tiap
hari Sabtu aku bawak Kambeng gi keje. Dia dah besar ni, senang nak handle,
lagipun elok je dia dengar cakap aku. Semua kawan geram. Makcik cleaner yang
suka jadi backing singer tu geram sangat kat Kambeng sampai nak buat aku jadi menantu. Aik?
Apa kaitan? Dia kata aku lelaki yang baik, bertanggungjawab dan semakin kacak
pulak tu. Admin yang dulu muka ketat, mula senyum-senyum. Tiap hari Sabtu aku
jadi selebriti. Kambeng ni famous, aku sebagai tuan dia, dapat gak tempias.
tengah call kambeng, tapi dia tak jawab, ehehehe... gurau kasar!
Makin
tinggi pulak saham aku. Ain, Admin muka ketat, anak makcik cleaner. Hehehe...
wah! Banyaknya pilihan... dulu takde sapa pun yang nak kat aku. Kau memang osem
la Kambeng! Tapi, hati aku paling berkenan kat Ain.
Nampaknya
rezki aku bertambah sejak bela Kambeng. Gaji naik, jiran sayang, satu taman ni
dah kenal aku. Paling best, sebab kehadiran Kambeng dalam hidup aku, Ain NAMPAK
kewujudan aku. Sampai satu tahap, aku rasa nak lebih serius la ngan Ain. Aku
pun bukan remaja lagi, dah ada duit simpanan dah pun untuk masa depan. Ehem!
Agak-agaknya Ain sudi terima aku ke tak? Ala... saspen la.
Ahh...
sampai bila nak gunakan Kambeng sebagai umpan? Kalau Ain ikhlas terima aku, aku
lagi la bahagia. Owh... indahnya kehidupan ini. Kalaulah dipade dulu aku ada
Kambeng, dah ada anak 2 dah kot sekarang ni, chewah! [Err... perasan sangat,
ek? Sori].
Suatu
hari tu kami ada company trip. Sebab tido kat hotel yang pet-friendly [benarkan
bawak pet], aku pun bawak Kambeng sekali. Yela... sapa nak bagi dia makan kalau
aku takde sampai 3 hari, kan? Kambengkan roommate aku, mana boleh berpisah.
Macam-macam aktiviti yang dah diaturkan kat situ.
Malang
tak berbau cam stokin lelaki, Kambeng hilang! Aku carik merata. Tak jumpa. Kami
satu opis bergotong-royong carik dia. Sama macam masa dia hilang masa kecik-kecik dulu. Kalau dulu aku cuak sebab
dia kucing client, kali ni aku rasa lain. Rasa risau yang sangatsssss tak
terkata. Rasa cuak yang lebih berganda. Aku tak sanggup kehilangan Kambeng.
Kambeng...
where are you? Aku taknak kehilangan kau. Aku dah sayang kat kau. Kau tu dah
banyak bawak tuah kat aku. Macam mana Kambeng nak survive? Ni bukan tempat dia,
dia tak biasa dan tak kenal sape-sape kat sini. Risaunya...
Malam
tu aku tak dapat tido. Kambeng ntah di mana. Aku carik dia tapi tak jumpa. Kali
ni aku yang bukan drama king ni pulak yang bergenang airmata. Esok nak balik
KL dah. Kalau tak jumpa jugak, camane? Pleaseeeeeeeeeee.... Kambeng pulanglah!
muka sedih... ohh, kambeng, pulanglah di aidilfitri
Tiba
waktu check-out, tak jumpa jugak. Aku dah macam orang mati bini. Rasa separuh
gila. Tak sangka camni impact dia bila kita kehilangan sesuatu yang kita
terlalu sayang. Macam mana aku nak teruskan kehidupan tanpa Kambeng di sisi? Kucing
lain aku taknak. Takkan sama. Kucing lain manede yang suka dikambeng-kembangkan?
Kambeng istimewa sangat. Uwaaaa!!!!!
Masuk
seminggu aku dah balik KL, masih takde apa-apa berita tentang Kambeng. Pihak
hotel berjanji akan hubungi aku kalau terjumpa ngan Kambeng. Aku print dan bagi
gambar Kambeng pada mereka. Banyak kenangan kami berdua. Banyak gambar-gambar
candid Kambeng dipade dia kecik sampai la sekarang. Sayunya hati... huk...huk...huk...sobs, sobss, sobssss...
Aku
cam takde semangat bila Kambeng takde. Tak putus-putus aku berdoa semoga
Kambeng selamat dan kami dapat bersama semula. Terpandang apa-apa je
mengingatkan aku kat Kambeng, even pandang muka bos [oppsss...] Ain terkejut bila tengok aku sugul berjalan
sorang-sorang. Bukan Ain je, ramai yang bertanya, sampaikan aku kena rewind
banyak kali jawapan yang sama. Penat nak citer. Makin stress aku. Lelama aku diam. Dorang nampak aku berjambang, paham la tu yang aku tengah stress [tiru drama melayu].
Ain
sedih dan turut rasa kehilangan. Aku harap sangat Ain dapat beri semangat dan
motivate aku supaya redakan kekecewaan aku ni. Tapi perkara tu tak berlaku pun.
Depan aku dia simpati tapi lepas tu aku tak nampak dia lagi. Ain menjauhkan diri dari aku [kau bukan kambeng, tapi nape ikut jejak dia, nak hilang jugak?].
Kat
opis pun kawan-kawan simpati, tapi mula-mula je. Pastu masing-masing buat-buat
lupa. Makcik cleaner pun dah tak heran ngan aku. Admin muka ketat pun kembali
bermuka ketat cam dulu-dulu.
Ape
semua ni? Selama ni aku dilayan cam selebriti sebab aku bela Kambeng? Rupanya
bukan aku yang dorang pandang, bukan aku yang dorang suka. It's all about
Kambeng. Ooo... baru aku tau. Takpelah Kambeng, aku tak jeles pun. Cuma aku
baru sedar yang selama ni aku je yang perasan popular. Padehal, Kambeng yang pegang
title tu.
Aku
susah nak terima kenyataan. Memang aku perlu realistik, kena teruskan kehidupan
walaupun tanpa Kambeng.
I
MISSED U, MY KAMBENG.
Kambeng, kalau kau dengar ni, tolong call aku, urgent!
bersambung ke bab 5...





No comments:
Post a Comment