Bab
6
Boring
betul aku la. Bila adik aku yang bertunang dulu, banyak yang tanya aku soal
jodoh. Tak sensitif betullah makcik-makcik ni. Ingat aku ni tak laku sangat ke?
Jodoh kan Allah yang tentukan, bukan
boleh beli kat Ekspo! [Eh, tersebut perkataan puaka tu pulak]. Aku duk kat
dapur je masa dorang bincang dan pantun-pantun. Tu yang terperangkap dengan
makcik-makcik. Aduyaiii!!! Terpaksa tahan jela.
Tetiba
Muna datang kat aku.
"Hantaran
sama! Hantaran sama!"
10
minit aku blur, lepas tu baru boleh digest cerita Muna. Rupanya adik aku
bertunang dengan adik Cikgu kat sekolah dia tu.
Loh!
Malunya aku!!! Nampak tak profesional langsung la aku nih!
Moral
of the story;
'Jangan Buat Design Yang
Sama! Customize kan Design Setiap Pelanggan!' [tulisan tu sepatutnya liplap liplap
supaya alert!]
Ada
lagi kejutan: Muna kenalkan kat aku kawan dia Cikgu Sufiah. Sesak nafas aku
masa nak bersalaman tu. Cikgu Sufiah a.k.a Kak Piah.
Arghhh!!!
Hampehnya! Malunya!!! Abislah aku!
Silap-silap kena lari ke luar negara nih! Kenapalah
kesan 'kebodohan silam' aku tu datang balik? Why? Eh! Jap! Jap! Kalau adik Kak
Piah yang bertunang ngan adik aku... adakah???
ARGHHHH!!! TIDAKKKK!!! NGERINYA!
Sobs...sobs...sobs...
Memang
betul pun. Adik aku bertunang ngan Ilham. Uwaaaaa!!! Mana aku nak sorok muka
ni? Masa sesi perkenalan dengan semua ahli keluarga tu, aku terpikir nak
bengkokkan kaki, sengetkan mulut dan julingkan mata. Nak nampak macam 'orang
lain'. Tapi dah tak sempat dah! Ayah aku beriya kenalkan aku dengan 'bangganya'.
Dan masa tu bekalan darah dah tak sampai ke muka aku. Pucat! Mengalahkan baru
lepas pembedahan. Aku dah moved on dah, tapi kenapalah kenangan teruk tu muncul semula? Karma la ni!
Ni
mesti sebab aku dah buat salah pastu lari dan langsung tak mintak maaf. Lari
dari kesilapan. Perghhh!!! Masa tu aku rasa macam kena tembak berdas-das kat
dahi. Yang si Ilham pulak pandang aku semacam je. Macam nak elak. Jangan-jangan
dia menyesal bertunang tadi bila tau aku ni bakal kakak ipar dia.
Dia
tau camane pun aku ni KAKAK. Adik mana boleh derhaka kat kakak, kan? [aku try
lagi pujuk hati sendiri]
Masa
sebelum balik tu, aku nampak Ilham bisik-bisik sesuatu kat adik aku. Muka adik
aku terus berubah dan terus melilau carik aku. Pastu dorang pandang aku macam
aku ni pesalah kes pembunuhan bersiri. Pandang semacam je. Sahlah dorang ngumpat aku tu. Tu nak ungkit
balik citer lama la tu. Apesal la cuma aku je yang moved on. Kenapa orang lain
tak boleh tabah teruskan kehidupan macam aku?
"Sebab
yang kena flyingkick dengan pompuan kat khalayak ramai tu dia!" [tetiba
Muna jawab]
Hamboi!
Sejak bila Muna dapat baca fikiran aku? Ilham dengan Kak Piah upah Muna ke? Muna
dah ikut sebelah pihak sana ke? Sape yang nak sokong aku ni?
Lepas
ni aku kena carik keluarga angkat kat luar negara ke ni? Hinz... hinz... hinz...
bersambung ke bab 7...
No comments:
Post a Comment